Hey allemaal,

Ik weet het: het is eeuwen geleden sinds mijn laatste blog. Sorry, sorry, sorry, maar ik heb de afgelopen tijd zo veel aan mijn hoofd gehad dat het er gewoon helemaal bij ingeschoten is. En helaas waren het niet alleen maar positieve dingen die me bezig hielden. Maar ik ga een poging doen om jullie zo kort en bondig mogelijk (weet niet of ik daar erg goed in ben...

) weer bij te praten over wat ik hier allemaal beleefd heb.

Ik denk dat ik maar begin waar mijn laatste blog eindigde: aan het eind van 2010. Zoals ik toen al aangaf ben ik voor Kerst en Oud en Nieuw terug geweest naar NL. Alleen kwam ik niet 22 december, maar de 23ste aan. En niet met het vliegtuig, maar met de bus. Want ook hier hadden we veel problemen met sneeuw, waardoor de vriendelijke mensen van British Airways besloten om mijn vlucht te cancellen.

Maar na een zeer vermoeiende busreis van 10 uur kon ik dan toch de feestdagen met al mijn familie en vrienden door brengen. En ik heb twee geweldige weken gehad. Weken waarin ik besloot dat ik niet in de UK zou blijven na mijn au pair-periode, maar gewoon terug zou komen naar NL.

Toen ik na mijn heerlijke 'vakantie' weer terug kwam in de UK, was ik vastbesloten om zo veel mogelijk te genieten van de tijd die ik nog had hier. Zo ben ik verschillende keren alleen naar Londen geweest om de stad wat meer te verkennen en te zien wat er allemaal te doen is. Ik ben naar de British Library geweest, hebrondgedwaald in een enorme vestiging van Waterstone's (een boekenwinkel of course...

) en heb het Natural History Museum bezocht. Ook ben ik nog samen met Hannah en haar ouders naar een opname geweest van een pilot voor een nieuwe comedy-/spelshow. En ook erg belangrijk: ik ben op 5 januari begonnen met dansles!!! Ik vind het geweldig en ben inmiddels al begonnen aan het tweede blok van 8 weken. Ik kan dan ook zeggen: ik ben officieel verslaafd aan dansen!!!

Maar helaas was er naast al deze leuke dingen ook slecht nieuws de afgelopen tijd. Op 22 januari kreeg ik namelijk een telefoontje van mijn moeder dat mijn oma onverwacht in haar slaap was overleden.Een enorme schok, zeker omdat het al de tweede grootouder was die ik verloor in mijn tijd hier. En in tegenstelling tot wat ik besloot bij het overlijden van mijn opa in september, was er nu geen enkele twijfel dat ik terug zou gaan naar NL om bij de crematie te zijn. Dus vertrok ik op 24 januari wederom met de bus naar NL en kon ik aanwezig zijn bij dedienst op vrijdag. Dat was een enorm zware en emotionele dag, maar ik vond het erg fijn dat ik dit samen met mijn familie kon delen. Dit werd echter wel redelijk abrupt afgebroken omdat ik op tijd naar Schiphol moest om mijn vlucht te halen.

Tijdens mijn 'vakantie' in december hadden Hanneke en ik namelijk een datum geprikt waarop zij een weekendje naar Engeland zou komen om me op te zoeken. En dat was heel toevallig dat weekend. Dus vloog ik meteen na de koffietafel terug naar Engeland om Hanneke te ontmoeten op Luton Airport. Waar zeoverigens al 5 uur op me zat te wachten, aangezien haar vlucht nu eenmaal al geboekt was.... (Han, je bent geweldig dat je dat voor me over had!!).

Ondanks dat ik nog best down was, hebben we toch een geweldig weekend gehad. Met een bezoek aan Hamley's (enorme speelgoedwinkel), Madame Tussaud's en London Dungeon. (Foto's volgen z.s.m.)Ook hebben we een geweldig restaurant ontdekt met heerlijk eten en heerlijke obers.... Kitchen Italia. Eenaanrader voor iedereen die naar Londen gaat!!

Na dit super weekend vond ik het dan ook best moeilijk om Hanneke weer uit te moeten zwaaien, maar dat hoort er bij. De volgende paar weken heb ik echter wel een flinke dip gehad, waarin ik mezelf regelmatig afvroeg wat ik hier in hemelsnaam deed. Wat ook niet echt hielp was het feit dat ik in die tijd wederom ontstoken amandelen had. Iets wat ik ook al gehad had in de week voor het overlijden van oma. Ik denk dathet alles bij elkaar opgeteld gewoonnet te veel was.Maar gelukkig ben ik hiermet veel steun van Hannah, ons mam enHan weer uitgekomen. En zoals ze altijd zeggen: what doesn't kill you, makes you stronger....

Ook ben ik nog gezellig een dag met Margot op stap geweest. Margot is een oud-collega van mijn moeder die in 2009 naar Engeland is gekomen als au pair en nu een baan en een woning heeft gevonden hier in Londen. En aangezien mijn moeder Margot altijd omschrijft als 'een zonnetje', kwam die dag met haar als geroepen om mij weer te herinneren aan het plezier van hier zijn. Thanks Margot, het is je gelukt!

En ik had nog meer leuks om naar uit te kijken, want op 18 februari kwam Nanda voor een weekend deze kant op. We hebben gezellig de toerist uitgehangen en ondanks dat Nanda zich niet super voelde en het weer niet super was, hebben we toch veel gezien en genoten. Het V&A (Victoria en Albert) museum, Buckingham Palace, Big Ben, Houses of Parliament en Harrods. En natuurlijk moestNanda ook mee naar mijn favoriete restaurant.

We hebben zelfs nog twee Nederlandse tv-sterren gespot. De vrouw speelt iemand in Gooische Vrouwen (sorry, ik kijk dat nooit...) en de man was ook bekend, maar ik weet even niet waarvan. Dus zelfs als je in Londen rondloopt, kom je nog Nederlandse sterren tegen.

Nanda uitzwaaien was wederom moeilijk, maar ik had wat leuke dingen in het vooruitzicht voor de volgende week. Die week was het namelijk vakantie bij Holly op school en dus waren de kinderen een aantal dagen bij Dave. Wat inhield dat ik dus een paar dagen vrij had. Dagen waarin ik heerlijk gerelaxed heb en heb genoten van een heerlijke massage. Op woensdag had ik een super dag met de kinderen ('s avonds zei Holly dat ze meer van mij hield dan van mama) en op donderdag gingen we samen met Tony (Hannah's vader) in de London Eye. Erg leuk om een keer mee te maken en het uitzicht was geweldig. Vrijdag hadden we 's ochtends een playdate en hebben we 's middags pasta gemaakt. Een erg leuke ervaring, maar niet 1 die ik wil herhalen. Tenminste niet met kinderen.....

Al smaakte de pasta wel super goed!

Dat weekend sliepen de kinderen een nacht bij Dave, zodatHannah enikde tijd hadden om een soort mini spring-cleaning te doen. Iets wat nodig was aangezienHannah het volgende weekend (5 maart) een dinner party had georganiseerd voor 8 mensen. En dan niet zomaar een etentje, maar 1 met alles er op en er aan. Van drie soorten bestek engevouwen servetten tot een spelletje om het ijs te breken.

Ondanks dat ik het allemaal enigzins overdreven vond, hebben we echt een super avond gehad die tot 3 uur in de ochtend duurde. Een zeer geslaagde avond dus!!

En dat brengt ons bij deze week. Ik hoop dat je het vol hebt gehouden tot hier, want ik heb als afsluiting nog een belangrijke mededeling:

Ik heb namelijk besloten (na een geweldig aanbod van Hannah) om iets langer te blijven. I.p.v. in mei kom ik nu namelijk begin juli terug. Ik blijf hier tot Holly's vakantie begint op 8 juli. Zodra ik precies weetwelke datumik definitiefterug kom, horen jullie het meteen. En in de tussentijd kom ik nog weleen keer een week naar NL om wat dingen te regelen voor school, zoals een stageplaats en zo.

Nou, ik denk dat jullie nu wel weer op de hoogte zijn van mijn belevenissen. De komende tijd staan er nog een aantal dingen op stapel, dus ik ga proberen om jullie daarvan wat sneller op de hoogte te stellen. Over twee weken komen mama en Harry namelijk deze kant op voor een weekend en in april gaanHannah, de kids en ikvoor 9 dagen naar Frankrijk.

Genoeg leuke dingen in het verschiet dus en ik houd jullie zeker op de hoogte.

Sorry voor deze roman (dat kort en bondig is niet helemaal gelukt, geloof ik), maar ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen hoe het er hier voor staat en ik beloof dat ik mijn leven beter!

Hopelijk tot snel!!

Groetjes Kirsten