Hey allemaal,

Daar ben ik weer. Het beteren van mijn leven is niet helemaal gelukt geloof ik, maar het is toch bijna een maand sneller dan devorige keer!!! En de beloofde foto's ga ik er ook vandaag nog opzetten! Dus ik doe mijn best....

Het weekend met mama en Harry, dat was het volgende om naar uit te kijken op de agenda. Op 26 maart was het zover. Ze landden om kwart over 8 op Heathrow waar ik ze op ging halen met de auto. Na ze flink geknuffeld te hebben gingen we op weg naar Shepperton. Ik wilde ze natuurlijk wel laten zien hoe het huis van de foto's er nu in werkelijkheid uitziet en waar ik mijn dagen doorbreng. Toevallig waren Hannah en de kinderen nog thuis toen ik terugkwam en dus kon iedereen even heel snel met elkaar kennis maken. We hadden al plannen voor een uitgebreid diner op zondag, dus maakte het niet zo veel uit dat het nu alleen even in het voorbijgaan was.

Na een kopje koffie en het bekijken van de echo van (zoals we nu weten) mijn nieuwe neefje

, gingen we op weg naar Londen. Hier hadden mama en Harry namelijk een hotel geboekt voor twee nachten, want op maandag zouden ze weer terug vliegen. Na het kopen van de travelcards (waarbij we nog een goede deal kregen van de man aan het loket) en de treinreis kwamen we aan op Waterloo. Hier gingen we eerst lunchen bij Sloe, want inmiddels keken we allemaal enigzins scheel van de honger. En dit was ook een ideale gelegenheid om ze kennis te laten maken met een gedeelte van mijn Londen-routine.

Voorzien van gas, water en licht vertrokken we dan eindelijk naar het hotel. Maar Londen zou Londen niet zijn als er niet flink gewerkt werkt aan de Underground. En natuurlijk was dit werk precies gepland op de route die wij moesten nemen.

Maar met wat gepuzzel, redelijk wat overstappen en een eindje lopen, kwamen we toch op de plaats van bestemming aan. Helaas konden ze pasvanaf 2 uur inchecken en wij hadden al een afspraak gemaakt om 2 uur. Namelijk gezellig koffieleuten met Margot!! Dus besloten we om de koffer en mijn tas achter te laten in het hotel en in te checken als we 's avonds terug kwamen.

Hierop gingen we op weg naar Piccadilly Circus waar we afgesproken hadden met Margot bij de Costa. Toen we op Picadilly Circus aan kwamen, was het er enorm druk. Dit aangezien half Engeland besloten had om op die dag te gaan demonstreren tegen alle nieuwe bezuinigingen. En dus was er een eindeloze stroom van mensen met protestborden.

Gelukkig konden we nog redelijk normaal over de stoep lopen en hadden we precies op tijd Costa bereikt. Alwaar Margot gelukkig al een tafeltje had geconfisceerd, zodat we in ieder geval relaxt konden zitten. En dus onder het genot van een (enorme!) bak koffie gezellig met zijn allen konden bijkletsen.

Na dit gezellig gekeuvel namen we afscheid van Margot en gingen mama, Harry en ik weer op pad. Maar natuurlijk niet voordat ik ze eerst Waterstones had ingesleept. Want deze winkel is nu eenmaal een vast onderdeel van mijn Londen-routine en aangezien mama en Harry graag wilden zien hoe ik mijn weekenden doorbreng, was dit een must!! En mama heeft er zelfs nog een boek gekocht.... en ik de andere twee.

Hierna besloten we om maar rechtstreeks te gaan eten ipv eerst naar het hotel te gaan om ons om te kleden. Want met alle werkzaamheden aan de Underground zou het anders wel heel veel heen en weer gereis en gepuzzel worden.

Dus gingen we op weg naar..... Kitchen Italia (waar anders??) om gezellig te gaan eten. En gezellig was het zeker!!! Het eten was heerlijk en het was super om ze daar mee naar toe te kunnen nemen. Al was het ook wel vreemd om ineens twee werelden samen te zien komen. Maar ik had het niet willen missen....

Na het eten (en een wandeling van een uur om de spits in de Tubewat af te laten nemen) gingen we dan eindelijk naar het hotel om in te checken. En om uit te rusten, want inmiddels waren mama en Harry volledig gebroken. Wat niet zo vreemd is als je bedenkt dat ze al sinds 3 uur 's ochtends op waren.

Tel daar een extra uur bij voor het tijdsverschil met Londen en om 10 uur waren ze op!! Dus gingen we gewapend met chocolade en ander lekkers op tijd richting de hotelkamer. Die heel toevallig (en erg handig) 3 bedden had. Wat mijn nachtje illegaal blijven slapen toch een stuk comfortabeler maakte....

De volgende ochtend gingen we na het ontbijt (wat mama voor me had meegesmokkeld) op weg naar Hamley's. Toen we daar aankwamen was het echter nog geen 12 uur en dus waren ze nog gesloten. Er zat dus niets anders op dan tot die tijd ons te vermaken bij de Starbucks..... oh, wat een straf!

(Al kunnen ze nog steeds niet tippen aan MuMu....) Gelukkig ging de tijd erg snel en voor we het wisten was het 12 uur. En dus konden we onze ogen uit kijken bij Hamley's. Ik geloof dat mama en Harry erg onder de indruk waren!

Na Hamley's besloten we een kijkje te gaan nemen bij Primark. Hier was ik ook nog niet geweest (tenminste niet in Londen) en was dus erg benieuwd. Nou, het is de grootste Primark waar ik tot nu toe geweest ben en het was er mega druk. Al is dat niets nieuws bij Primark. Hier kochten mama en ik beide een nieuwe jas en een paar schoenen. Ach ja, voor dat geld...... Na deze shopping trips was het tijd om richting het huis van Hannah's ouders te gaan voor het eten. Het was erg gezellig en ik vond het erg leuk dat mijn familie uit NL eindelijk mijn 'familie' in de UK kon leren kennen. En ik geloof dat het wel klikte tussen iedereen, dus het was zeker geslaagd. Helaas was het na het eten redelijk snel weer tijd om mama en Harry naar het station te brengen en afscheid te nemen. Met tranen natuurlijk, want dat hoort er nu eenmaal bij.....

Maar gelukkig had ik iets superleuks om naar uit te kijken, want anderhalve week later vertrok ik met Hannah en de kids naar Frankrijk voor 9 dagen!! Tony en Linda hebben hier namelijk een huis in het zuiden en daar zouden we de vakantie door gaan brengen. En dus kwamen we na een soepele vlucht vanaf Bristol aan op Bergerac, waar de temperatuur een stuk hoger lag dan in de UK. Wat natuurlijk heerlijk is als je op vakantie bent. En helemaal als het huis waar je verblijft ook nog eens is uitgerust met een jacuzzi en zwembad!!Echt heerlijk dus....

Tijdens de vakantie zijn we naar Fumel geweest (het dorpje het dichtst bij het huis) om Chateau de Bonaguil te bekijken, naar Villereal voor de gezellige markt op donderdagochtend en naar Parc-en-Ciel in Lacapelle-Biron waar de kinderen zich uit konden leven. Dat is namelijk een park met 8 survivalbanen, waaronder 1 voor kinderen tot 6 jaar waar Holly en James zich super hebben vermaakt. En iedereen van KVW kan dit al invullen..... nee, ik ben zelf niet in een harnas geklommen. 1 paniekaanval op een survivalbaanin mijnleven is meer dan genoeg!!!

En nu hoor ik jullie denken: maar er zijn nog meer dagen in jullie vakantie geweest. Wat helemaal klopt. Deze hebben we vooral doorgebracht in en rondom het huis. Bij het huis staat namelijk een enorme boom waar Tony een boomhut in heeft gemaakt en waar ook schommels, ladders en een klimwand aan zitten. Allemaal gedaan door Tony. En hier hebben de kinderen het grootste gedeelte van de tijd doorgebracht. Af en toe afgewisseld met spetteren in de jacuzzi of rondspringen in het grote zwembad (wat met 24 graden enigzins koel was, maar wel heerlijk!!!).

Ook hebben we tijdens de vakantie nog Hannah's verjaardag gevierd en hadden Hannah en de kids 4 uur paardrijles verspreid over 4 dagen. En ze hebben het zelfs voor elkaar gekregen om op de laatste dag mij op een paard te krijgen.

Al moet ik zeggen dat ik nu zeker weet dat paardrijden niets voor mij is. Ik heb het gedaan en ik ben het hele uur in het zadel gebleven, maar het is zeker niet iets wat ik in NL wil blijven doen. Ach, zo leer je nog eens wat over jezelf.

Na onze geweldige tijd in Frankrijk vlogen we op zaterdag weer terug naar de UK, waar de temperatuur inmiddels ook een stuk omhoog was gegaan. En na de kinderen overgedragen te hebben aan Dave, zodat ze hun tweede vakantie konden beginnen, gingen Hannah en ik op huis aan. Waar ik meteen mijn koffer opnieuw in kon gaan pakken, want op zondag vertrok ik met de bus naar NL!!!

Het was heerlijk om weer een weekje thuis te zijn en iedereen weer te zien. Zeker omdat het min of meer een last minute beslissing was. Ik wilde namelijk kijken of ik mijn stage geregeld kon krijgen voor de Pabo, maar helaas konden de scholen mij daar nog niet mee helpen. De meeste hebbendaar namelijk pas duidelijkheid over begin juni.

Maar ondanks dat heb ik tocheen geweldige week gehad en zelfs nog een dagje bij MuMu gewerkt in mijn vakantie. Het was helemaal super en ik vond het dan ook erg lastig om weer terug te gaan. Maar het aftellen is begonnen..... nog maar 10 weken te gaan!!!!

Dat brengt ons dan eindelijk bij deze week. Volgens mij worden mijn verhalen trouwenssteeds langer ipv korter.... ik hoop dat je nog wakker bent!

Want ook deze week stond er weer iets leuks op stapel. Iets dat waarschijnlijk niemand heeft kunnen missen: de Royal Wedding!!!

En hier in de UK weten ze hoe ze een feestje moeten vieren. Er werd dan ook overal groots uitgepakt en niet alleen in Londen. In heel het land werden er Street Party's georganiseerd en natuurlijk konden wij daarin niet achterblijven. Dus was er gisteren (nadat iedereen thuis voor de buis de bruiloft had bekeken)hier ook een Royal Wedding Street Party. Het was een supergezellige dag met veel eten, spelletjes en schminken voor de kinderen en een badmintontoernooi voor de volwassenen (onze straat Nell Gwynn Avenue tegen de straat hierachter Caesar's Way). Helaas moet ik mededelen dat onze straat heeft verloren... Maar we hebben wel enorm veel lol gehad en het weer was geweldig. En natuurlijk was ik gekleed in de nationale kleuren: rood, wit en blauw. Wat altijd van pas kan komen bij een volgende Koninginnedag.... En deze geweldige dag werd helemaal in stijl afgesloten door Matt, een 15-jarige jongen die in Caesar'sWay woont (en mij versloeg met badmintonnen). Hij kwam namelijk aan het eind van de dag aangelopen terwijl hij op zijn doedelzak (!)speelde.Ik stond er versteld van hoe goed hij wasen ik vond het een indrukwekkend einde voor een superdag!!

Zo, nu zijn jullie allemaal weer op de hoogte en ga ik eindelijk maar eens alle foto's uploaden. Want ook daar loop ik enorm mee achter....

Groetjes vanuit een zonnig Shepperton,

Kirsten