Hey allemaal,

Ja, ja, het aftellen is nu echt begonnen. Nog 4 weken te gaan en dan kom ik weer voorgoed terug naar NL. Op zondag 10 juli om 16.00 uur 's middags vertrekt mijn vliegtuig vanaf Heathrow en (als alles volgens plan verloopt) land ik om 18.15 uur op Schiphol!!

Maar ik zal jullie eerst weer even bijpraten tot dit moment. Ik liet jullie achter net na onze Royal Wedding Street Party. Dat weekend en het weekend erna heb ik vooral gespendeerd in Kingston. Een gezellig stadje waar ik regelmatig naar toe ga om te shoppen, bij de Starbucks te zitten of een filmpje te kijken.

Op 14 mei hadden we een au pair meeting in Stratford-upon-Avon, georganiseerd door Cherish Childcare (de agency die samenwerkt met Travel Active). Ik was al eens eerder naar een meeting geweest in Reading en ook nu was het weer erg gezellig. Nadat iedereen het hotel had gevonden waar we elkaar zouden ontmoeten, kregen we een rondleiding door de stad van Sue. Voor de mensen die het niet weten: Stratford is namelijk de stad waar William Shakespeare is geboren. Ik heb dan ook veel geleerd over het leven van William Shakespeare en van zijn nazaten. Een hele interessante tour!

Tijdens deze tour raakte ik aan de praat met Wendy, een andere Nederlandse au pair. Wendy was een paar weken eerdermet haar gastgezin van Cork in Ierland naar Oxford verhuist. Dat was dan ook de reden dat ze niet eerder bij een au pair meeting was geweest. We hadden meteen een enorme klik en hebben de rest van de dag samendoorgebracht. En wat hebben we veel gelachen die dag: ik had er gewoon spierpijn van!!

Nadat ik Wendy 's avonds op de trein had gezet, ging ik een pub opzoeken. Ik had namelijk besloten om er een weekend van te maken en had een hostel geboekt net buiten Stratford. Na wat gedronken te hebben, ging ik inchecken in het hostel en op tijd naar bed. Een hele dag rondlopen in Stratford was namelijk best vermoeiend!

De volgende ochtend bij het ontbijt raakte ik aan de praat met Sam, een man uit San Diego. Hij was op vakantie in Engeland en reisde van hot naar her. Die dag was hij van plan om Stratford te gaan bekijken en aangezien ik nog geen plannen had voor die dag, besloot ik hem gezelschap te houden. Dus gingen we op pad en speelde ik voor tourguide die ochtend.

Het was erg gezellig en we hebben heel wat afgelachen. Na de lunch namen we afscheid en ging hij op pad naar het treinstation om zijn rondreis door Engeland te vervolgen. Ik spendeerde de rest van de dag bij Starbucks met een goed boek en na een vlugge maaltijd ging ik weer op weg naar huis.

De week die volgde ging voorbij zonder al te veel bijzonderheden. Wel ging ik op woensdagochtend weer bowlen. Ik was namelijk de voorgaande week voor het eerst gaan bowlen op woensdagochtend. Hilary, één van mijn dansleraressen, bowlt namelijk in een league elke week. En toen ze hoorde dat ik bowlen ook erg leuk vind, vroeg ze of ik interesse had om een keer langs te komen. Ik nam haar aanbod aan en was meteen verslaafd. Dus nu ga ik elke week op woensdag 3 uur bowlen en ik vind het heerlijk. Ik ben verreweg de jongste van het stel, maar ik heb niet het idee dat ik uit de toon val. Het is gewoon gezellig om een paar uur te bowlen en mijn gemiddelde is nog niet eens zo slecht!

Leuk tijdverdrijf dus en het breekt de week, wat ook zeker helpt.

Dat weekend had ik op zaterdag afgesproken om met Nela, een Tjechische au pair, naar Londen te gaan. Aangezien Nela nog niet zo vaak in Londen was geweest en ze graag de Tower Bridge wilde bekijken, gingen we die kant op. En ondanks dat ik hem al verschillende keren gezien heb, blijft het toch een geweldig gezicht. Na genoten te hebben van een Starbucks Frappucino in het heerlijke zonnetje, gingen we op weg naar Oxford Street. Nela wilde namelijk gaan shoppen. En aangezien je als au pair geen fortuin verdiend, gingen we de Primark maar onveilig maken.Kun je geweldig shoppen en het kost (in vergelijking met de rest van de winkels in Oxford Street) praktisch niks! Na vier (!) uur te hebben doorgebracht in de Primark, waar ik zelfs nog een jurkje heb gekocht, vergingen we inmiddels van de honger. Nela kocht snel ergens een sandwich en ik had al besloten om naar Kitchen Italia te gaan. Dus namen we afscheid en ging ik van een heerlijk diner genieten.

Waarna ik op mijn gemak weer richting huis vertrok.

De volgende dag ging ik naar Oxford waar ik afgesproken had met Wendy. En aangezien de Harry Potter-tour ooknog op mijn verlanglijstje stond, besloten we om die samen te gaan doen. Wen is namelijk ook een fan van HP. Ik moet zeggen dat het een vreemde ervaring was om op de plaatsen te komen waar ze gefilmd hebben, maar het was ook super!!

Erg leuk om dingen die je kent uit films eens in real life te zien. En natuurlijk hebben Wen en ik ook die dag weer heel wat afgelachen! 's Avonds ging ik met haar mee om naar haar korfbalwedstrijd te kijken. Ook al snapte ik de regels niet altijd, ik heb zo fanatiek mogelijk aangemoedigd. Het was namelijkde finale en ze hebben hem gewonnen!! Maar dat kon natuurlijk ook niet anders met mijn geweldige steun!!

De week erop kreeg ik op woensdag geweldig nieuws: mijn nieuwe neefje was geboren!!

Inge was die ochtend bevallen van haar tweede zoon, Jayden. Ondanks dat hij iets meer dan 4 weken te vroeg was, was alles helemaal in orde en mocht hij in minder dan een week al naar huis. Super goed nieuws dus en ik was dan ook zo trots als een pauw (wat ik nog steeds ben trouwens...). Al was het wel even balen dat ik hem niet meteen vast kon houden. Maar dat ga ik in Juli meer dan goed maken!!

Het weekend dat volgde was een lang weekend hier in Engeland, want het was May Bank Holiday op maandag. Dit houdt in dat het grootste gedeelte van de UK vrij is. En ook ik was vrij, want de kids waren bijhun vaderdie dagen zouden pas dinsdag thuiskomen. Holly hadnamelijk vakantie en dus konden de kinderen nog een paar nachten bij Dave zijn.Ik wilde zoveel mogelijk genieten van mijn lange weekend en boekte dan ook een B&B in Bexhill-at-Sea, een plaatsje vlakbij Hastings. Hier heb ik heerlijk langs het strand gelopen, genoten van de rust en heerlijk gegeten bij de Italiaan. De volgende dag ben ik Hastings gaan verkennen, maar omdat ik me niet heel erg lekker voelde, ben ik niet verder gekomen dan het winkelgedeelte. Helaas was dit gevoel geen een-dags-ding en ben ik de rest van de week flink beroerd geweest.

Veel hoesten, mijn stem wederom kwijt en tegen het eind van de week flink snotteren. Gelukkig had Hannah het zo geregeld dat ik, ondanks dat Holly vakantie had, niet al te veel hoefde te werken en dus kon ik enigzins uitzieken. Wat inhield dat ik tegen het eind van de week langzaam begon op te knappen.

En dat kwam goed uit, want op vrijdagavond reed ik naar Oxford om samen met Wendy naar The Wishing Well te gaan kijken. Dit is een Australische band die ik vorig jaar voor het eerst had gezien in Oxford en die wederom aan het touren waren door Europa. En aangezien ik de twee cd's die ik toen heb gekocht helemaal geweldig vind, wilde ik Wendy graag met ze laten kennismaken. En ik geloof dat ze de muziek wel kon waarderen. De volgende ochtend hadden we gepland om naar Milton Keynes te rijden om daar de stad onveilig te maken. Maar als gevolg van de hoeveelheid alcohol die we avond van te voren op hadden, werd dit plan doorgeschoven naar de middag.

Toen we aangekomen waren in Milton Keynes (watwel wat weg heeft van een enorm CenterParcs)en hadden ingecheckt in het hotel (3-sterren, dus heerlijk luxe!) gingen we op weg naar het theater. We hadden namelijk besloten om naar Grease, de musical, te gaan die alleen dat weekend nog speelde. Na wat gegeten te hebben gingen we naar de musical en het was geweldig!! De hoofdrolspeler was enigzins irritant (hij articuleerde iets te overdreven als hij zong), maar verder was heteen super show. Zeker een ervaring die ik niet had willen missen. Na nog een cocktail te hebben gedronken in het hotel gingen we onze kamer opzoeken, waar we na flink wat uren kletsen toch maar gingen slapen.

Na uitgeslapen te hebben (we hoefden pas om 12 uur uit te checken

), gingen we op weg naar de bowlingbaan. Ik was er namelijk achtergekomen dat Wendy bowlen ook erg leuk vindt en dus konden een paar potjes niet ontbreken in ons weekend. En aangezien we na het bowlen nog geen zin hadden om naar huis te gaan, gingen we ook nog maar naar de film. X-Men First Class is een super film, kan ik je vertellen. En zo kwam ook dit heerlijke weekend weer tot een einde.

Wat ons dan eindelijk bij deze week brengt. Ben je er nog? Hopelijk wel. Ach ja, wat kan ik zeggen: 'kort en bondig' is niet echt mijn stijl!!

En deze week was het dan eindelijk zo ver: mijn verjaardag!!! Iets waar ik al een tijdje naar uitkeek (ik houd van mijn verjaardag), maar ook iets waar ik tegen op zag. Dit zou namelijk de eerste verjaardag zijn die ik zonder mijn familie en vrienden zou vieren. En ik wist niet zo goed hoe ik me daar bij zou voelen. Maar gisterochtend was het dan zo ver: eindelijk 27!

Ik mocht van Hannah en de kids niet meteen naar beneden komen, want ze waren nog niet klaar met 'de voorbereidingen'. Toen James me uiteindelijk kwam halen en ik in de keuken kwam, was ik blij verrast. De tafel was namelijk feestelijk gedekt, er hingen slingers, er lagen kado's en op mijn bord stond een klein taartje met 4 kaarsjes. Kaarsjes die de kids (nahet zingen van Happy Birthday)maar al te graag mee uit wilden blazen. Hierna hadden we een uitgebreid ontbijt en mocht ik mijn kado's uitpakken. Ik kreeg 3 flessen cider, een paars make-up tasje, een mok met de engelse vlag en... een paarse plant. Ja, Hannah vond dat ik maar eens moest kijken of ik het plantje levend kon houden. We zullen zien....

Dit geweldige begin van de dag zorgde er al voor dat ik me erg jarig voelde. Dit werd nog eens versterkt door de bloemen van mijn moeder enalle lieve smsjes en berichtjes op Hyves en Facebook die ik van iedereen kreeg. Super bedankt daar voor allemaal!!

En natuurlijk had ik ook nogiets leuks om naar uit te kijken.... 's avonds zou ik namelijk naar een concert van Westlife gaan in Hampton Court Palace. Ondanks dat het weer niet echt geweldig was (we hadden flinke buien voor het concert en aan het eind), was het een super avond!!! Veel liedjes die ik woord voor woord mee kon zingen en ook een paar die ik nog niet kende. Maar vooral een geweldige en intieme sfeer met veel humor van de leden van Westlife. Ik geloof dat ik weer opnieuw fan geworden ben!

Het was echt een geweldige avond en de beste afsluiting van mijn verjaardag die ik me had kunnen wensen!! Maar ik ga het zeker nog dunnetjes over doen met al mijn vrienden en familie als ik weer terug ben in NL!

Wat ons bij vandaag brengt: een gezellig bezoek aan de Shepperton Village Fair. Een Fair met luchtkussens voor de kinderen, wat kleine draaimolens en een heleboel kraampjes! Volgens mij heb ik nog nooit zo veel mensen tegelijk gezien in Shepperton.

Maar ondanks dat het enorm druk was, was het ook erg gezellig. De sfeer die er hing was erg gemoedelijk en gelukkig werkte het weer ook mee. Een heerlijk zonnetje! Ik heb me dan ook prima vermaakt.

En dat was het dan weer voor nu. Mensen, wat een verhaal is het weer geworden! Maar aangezien ik zo'n vermoeden heb dat dit wel eens de laatste blog zou kunnen zijn die ik hier in Engeland schrijf, moet dat best kunnen. Natuurlijk zal ik jullie nog op de hoogte brengen van wat ik mijn laatste 4 weken uitspook, maar die blog zou wel eens in NL geschreven kunnen gaan worden....

Hopelijk vonden jullie het weer leuk om te lezen wat ik allemaal heb uitgespookt en als ik er niet meer aan toe kom om vanuit hier te bloggen: ik zie jullie over 4 weken!!!

x Kirsten